Sıvası dökülmüş duvarlara bakıyorum. Saatin arkası tozlanmışta izi çıkmış duvarda. Demek bunca zaman kalmışım burda. Kalmışım ve sevmişim. Sevmişim de söylememişim. Niyetliyim. İsmini yazacağım duvara. Hem kimse tanımaz seni burada. Meryemin orucunu tutacağım, ismini okuyupta bana sorana. Hani isminde yakışır duvara. Önce ateşe düşmüş bir düşümü çiziyorum. Kırmızıyı kullanmadan alevleniyor kelimelerim. Sonra bir beklenti çiziyorm. Bir de inat iliştiriyorum alt tarafa. Adını çizeceğim sırada titriyor ellerim. Kayıyor tırnaklarım adeta. Bi adını çizemiyorum duvara. Umutlarımın yanına. Ne farkeder ki! Sen evvelden çizilmişsin en mahrem duvarıma.