Sevilmek neydi?
Hiç yaşamadım ki! Sevilmek umut muydu? Sevilmek gökteki bir yıldız olmak mıydı? Sevilmek neydi? Canına can katmak mı?

Sevilmek, hayatı adamak değil miydi? Hayatı onunla yaşamak... Onun hayatı olmak...

Sevmek neydi peki?
Sevmek her şeyi unutmak, onun için yaşamak değil miydi? Uğruna ölümü seçmek, ağlamak, gülmek, yalnızlığı unutmak, haykırmak, susmak..... Sevmek her şey demek değil miydi?

Seninle ilk tanıştığımızda inanmamıştım aşkına... Bu kadar çabuk olamaz demiştim. İnanmamıştım.... Belki de korkuyordum artık sevgiye inanmaktan. Sen bebeğim bana sevmeyi öğretecek, yeniden sevgiyi yaşatacak kişisin...

Korkuyorum ne zaman sevdiysem hep yıkıldım bir tanem. Bir binayı sürekli aynı temellerde yıkıp, tekrar inşaa edemezsin ki.... Belli bir zaman sonra temeller tutmaz. Her geçen gün yaşanan afetler zamanla yıkmaz mı o binayı.....Parçalara ayrılmaz mı temelden..... !!!

Son kez seninle bir temel atacağım kalbime... Son ve büyük bir temel olacak... Bundan sonra da zaten yıkılırsa temelim......... artık sevmeyecegim........

Yeminim olsun............ Son kez yaşayacağım, son kez sımsıkı tutunacağım hayata..........

Son kez savaşacağım yalnızlıkla.....

SoN KeZ..........